(4822 S. K. m. geç. 1) (2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı bankadan aldığı kredi kartının kullanımından doğan borcunu ödeyemediğini, temerrüde düştüğünü 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesinden faydalanmak için bankaya başvurduğunu, ancak borcunun yanlış hesaplandığını temerrüt tarihinden sonra yaptığı ödemelerin de dikkate alınarak 760.000.000 TL. borçlu olmadığının tespitini istemiştir.
Davalı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenerek davacının davalı bankaya anapara 1.235.799.433 TL. temerrüt faizi 359.951.233 TL. ve BSMV 17.999.562 TL. olmak üzere toplam 1.613.748.238 TL. borçlu olduğu, bunun 12 aylık taksitler halinde aylık 134.479.020 TL. olarak ödenmesi gerektiği davalı bankanın davacıya ödeme planında 108.601.801x12 ay olmak üzere borcun bildirildiğinden koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı tüketicinin temerrüt tarihindeki asıl alacak+akdi faizden oluşan anapara borcunu temerrüt tarihinden bankaya 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesinden faydalanmak için başvurduğu tarihe kadar %50 faiz uygulanarak bulunacak toplam davalı alacağına icra takibi varsa icra takibinden istenen miktarı geçmemek üzere tahsil harcı, icra masrafları, avukatlık ücreti ve BSM vergisinin ilave edilerek toplam davalı alacağı bulunmalıdır.
Mahkemece benimsenerek hükme dayanak yapılan 2.3.2004 tarihli bilirkişi raporunda davalı bankanın toplam alacağı aylık 102.988.287.TLx12 ay=1.235.799.443 TL. olarak bulunmuş olup, bu miktar davalının ödeme planında davacıdan tahsilini istediği 108.601.801x12= 01.0303.221.612 TL. dan daha az olup, davacı dava açmakta ve borcun tespitini istemekte haklıdır.
Ne var ki mahkeme bilirkişinin 2. seçenek olara mahkemeye sunduğu aylık taksit ödeme ve azalan anapara bakiye sistemine göre taksitlendirme dönemi olan 18.3.2003-18.3.2004 arasına yine %50 faiz uygulamak suretiyle bulunan borç miktarı 1.613.748.238 TL.'yi esas alarak beher ay taksit tutarının 134.479.020 TL. olarak kabul ederek koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.
4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesinde 12 aylık taksitlendirme döneminde borca yeniden temerrüt faizi uygulanmasına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.
Bu nedenle mahkemece bilirkişi raporunda 1. seçenek olarak sunulan aylık 102.983.287 TL. dan 12 ay =1.235.799.443 TL. davacının davalıya borçlu olduğunun tespitine karar verilmek gerekir. Aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.02.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy