(2918 S. K. m. 20, 22)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı, davalıdan haricen satın ve teslim aldığı aracın 1918 sayılı yasanın 22/son maddesi uyarınca 20.5.2002 tarihinde emniyetçe elinden alındığını, aracın zaptından dolayı uğradığı zarar olarak 30.000.000.000 TL. nın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Davalı, kendisinin de aracı Kemal Esti isimli kişiden, onunda Sabahattin Özkan/İnge Dış Ticaretten resmi olarak satışını aldığını, Sabahattin Özkan'ın gümrükten aracı çekerken az gümrük vergisi ödemek için aracın bedelinin az gösterildiğini, bu sebeple açılan davada beraat ettiğini, kendisinin iyiniyetli olduğunu, ödenen satış bedelinden başka bir şey istenemeyeceğini savunarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 8.858.861.111 TL. nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Taraflar arasındaki araç satışı resmi şekilde yapılmadığı için 2918 sayılı kanunun 20/d maddesine göre geçersizdir. Geçersiz sözleşmelerde herkes aldığını aynı anda iade ile yükümlüdür. Davacıya haricen satılan araç açılan ceza davası neticesi 20.5.2002 tarihinde emniyetçe elinden alınmıştır. Dava konusu araç için davacı zaptından dolayı uğradığı zarar olarak 30.000.000.000 TL. nın tahsilini talep etmiştir. Oysa davacı 18.12.2002 tarihli cevaba cevap layihasında aracı 48.000 DM ödeyerek davalıdan Mart 1997 tarihinde satın aldığını bildirdiğini, bilirkişiler kuruluda rapor ve ek raporlarında aracın Nisan 1997 itibariyle değerinin 50.000 DM olduğunu ve bu bedelin davacı tarafından davalıya ödendiğini belirtmişler. 1997 yılı Nisan ayı kuru üzerinden de TL. ye çevirmişlerdir. Bilirkişilerin belirlediği döviz miktarına tarafların bir itirazı olmamıştır. Durum böyle olunca davacı talebi olan 48.000 DM ile bağlı kalarak dava dilekçesindeki zararını TL olarak talep ettiğine göre davalının iade etmekle yükümlü olduğu bedel bu 48.000 DM bedelinin dava tarihindeki TL karşılığı olup, talebi de aşmamak üzere bunun tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 08.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy