(2004 S. K. m. 72) (818 S. K. m. 53)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıların oğlu Ö.'in kredi borcunu ödemeleri için beyaz eşya verdiğini, davalıların aldıkları eşyaları sattıkları halde oğlu Ö.'in 3.000.000.000 Lira olan borcunu ödemediklerini bildirip, davalılara verdiği senedin iadesi ile davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Y., davanın reddini dilemiştir.
Davalı Ramazan, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı O.'ın oğlu Ö.'in kredi borcunu ödeyememesi üzerine, davacının oğlu Ö.'in işvereni olan Y. Başbuğun bu ödemeye kefil olduğu ve borcun ödenmesi için davacıya geldiğinde davacının 1 adet televizyon, 1 adet çamaşır makinesi, 1 adet Bulaşık makinesi, 1 adet Buzdolabını kendilerine verip bunların satılarak bedeli ile Ö.'in kredi borcunun ödenmesinin kararlaştırıldığı ve teminat olarak da keşidecisi E. Tetik, O. Tetik, Ö. Tetik lehtarı da Y. Başbuğ olan 15.07.2001 tanzim tarihli miktarı ve ödeme tarihini içermeyen bir belgenin O. Y. Başbuğ'a teslim edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacının şikayeti üzerine davalılar hakkında Nevşehir Asliye Ceza Mahkemesinde Emniyet-i Suiistimal ve cürüm mahsulü eşyayı satın almak suçlarından açılan kamu davası sonucunda, sanıklar atılı suçların hukuki uyuşmazlık sınırında kaldığından bahisle beraat kararı verilmiş ise de; sanıklardan Ramazan 08.05.2003 tarihli oturumda, davalı Y.'ın Ö. Tetik'in banka kredisine kefil olduğunu, haciz geldiğini, kendisinden yardım istemesi üzerine, O. ve Ö. ile Y.'ın dükkanına gittiklerini, borcun ödenmesi konusunda anlaştıklarını, davacı O. Tetik oğlunun borcuna karşılık beyaz eşya verdiğini bu beyaz eşyaları sattığını ancak parayı tahsil edemediğini ve fazlasını davacıya teslim edemediğini diğer davalıda aynı doğrultuda ve senetle ilgili açıklamalarda bulunmuştur.
Bu durum karşısında BK.53. maddesine göre hukuk hakimi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesindeki sabit görülen maddi vakalar bakımından bağlıdır. Olayımızdaki davalıların ceza mahkemesinde hakim huzurunda, anılan oturumdaki ikrarları kendilerini bağlar. Bu duruma göre, davalıların malları teslim aldıklarını kabul ettiklerine göre satıp bedelini Ö.'in bankaya olan borcunu kapattıklarını ispat etmeleri gerekir. İspat külfeti davalılara düşer. Davaya konu edilen belgenin de Y. Başbuğ elinde karşılıksız kaldığı anlaşılmaktadır. Bütün bu hususlar değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy