(4822 S. K. Geç. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki borcun saptanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı bankaya kredi kartı kullanımından doğan borcunu ödeyemediğini, 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesi hükümlerinden faydalanmak için müracaatta bulunduğunu, ancak yasa hükümlerine aykırı olarak fahiş miktarda borç çıkarıldığından, 4822 sayılı yasa hükümlerine göre borcunun tespiti ile ödeme planının çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı, çekilen ihtara rağmen borç ödenmediği gibi 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesi hükümlerine uygun olarak tespit edilip davacıya bildirilen borç da ödenmediğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesi gereğince davacı borcunun 3.285.913.853 TL. olduğunun ve 30.4.2003 tarihinden itibaren aylık 273.826.155 TL.lik taksitlerle ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesi hükümleri gereğince kredi kartı borçlusunun borcunun tespitinde, temerrüt tarihinde ana alacağa borçlunun bankaya başvuru tarihine kadar yıllık %50 faiz uygulanmalı ve bulunacak miktara BSMV ilave edilmelidir. Bu uygulama yasanın ve taraflar arasındaki sözleşmenin 11 ve 14. maddelerinin de doğal sonucu olmasına karşılık BSMV borcu ilave edilmeksizin borç miktarının tespiti usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
3- Davacının, 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesi gereğince borcun tespiti için bankaca borç miktarı 3.705.974.961 TL. olarak belirlenip davacıya bildirilmiştir. Davacı istenen miktarın fahiş olduğunu belirterek bu davayı açmıştır. Mahkemece davacı borcu 3.285.913.858 TL. olduğu kabul edilmiş olduğuna göre reddedilen miktar nedeniyle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderinin tamamının davalıya yükletilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Sonuç: ( 1 ) nolu bentte gösterilen nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) ve ( 3 ) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle kararın davalı lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.1.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy