(2576 S. K. m. 6) (2464 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü:
Karar: Davacı, kendisinin de ortak olduğu taşınmazın izalei şuyu sonucu yapılan ihalede aldığı kısım için 415.000.000 TL. tellallığa ödediğini, ihalenin feshedilmesi üzerine satış memurluğunun tellallığının iadesi için Belediyeye yazılan yazıya olumsuz cevap alındığını ileri sürerek yatırılan 415.000.000 TL.nin davalı belediyeden isteme tarihinden itibaren yasal faizi ile ödenmesini istemiştir.
Davalı, satışın gerçekleştiğini ihale satış memurluğunun hatası nedeniyle feshedildiğini savunarak davanın öncelikle görev olmazsa esas yönünden reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne 410.005.000 TL.nin 16.9.2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline, ziyade istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Belediye tarafından temyiz edilmiştir.
2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 67. nci maddesiyle mezat yerleri ile ilgilinin isteğine bağlı olarak belediye münadisi veya tellalı bulundurulan sair yerlerde gerçek veya tüzel kişiler tarafından her türlü menkul ve gayrimenkul mal ve mahsul satışı Tellallık Harcına tabi tutulmuştur.
2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 3410 sayılı kanunla değişik 6. maddesinde Vergi Mahkemelerinin görevleri; " a ) Genel Bütçeye İl Özel İdareleri, Belediye ve Köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları, b ) ( a ) bendindeki konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları, c ) Diğer kanunlarla verilen işleri çözümler" hükmü ile belirtilmiştir.
Bu durumda taraflar arasındaki ihtilafın çözümü 2464 sayılı Kanunun 67, 68 ve 71. maddelerine göre yapılması gerekir. 2576 sayılı kanunun 6. maddesine göre de, bu tür ihtilafların hallinde Vergi Mahkemeleri görevli olduğundan mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekir. Öte yandan 5237 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu 26. Mayıs 1981 tarih 2464 sayılı ( Belediye Gelirleri Kanunu )nun 105. maddesi 1. fıkrası ile yürürlükten kaldırılmış olmasına karşın yürürlükten kaldırılan kanuna göre hüküm kurulması da ayrıcı bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı tarafından temyiz olunan hükmün, davalı Belediye yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.2.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy