(6570 S. K. m. 7) (818 S. K. m. 96)
Dava: Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılardan Askeri Dağlı avukatı tarafından duruşmalı diğer davalı Belediye avukatı tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Belediye vekili avukat Rukiye Cinkılıç ile diğer davalı vekili avukat Nejat Özkuyumcu gelmiş, davacı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulananların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı, davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığına ait otogardaki peron ve eklerini 23.9.1992 tarihli sözleşme ile 10 yıllığına kiraladığını, 6570 sayılı yasa hükümleri doğrultusunda mecurun tahliyesi için yasal koşulların oluşmadığını ancak Belediye Başkanlığının 10 yıllık sürenin sonunda kiralananı 2886 sayılı yasa hükümleri gereğince ihale ile diğer davalıya kiraya verildiği gerekçesi ile tahliyesini istediğini ve 15.5.2003 tarihinde çilingir ile kapıyı açıp mecuru boşaltarak diğer davalıya teslim ettiğini belirterek, murazanın menine kiracılık sıfatının devam ettiğinin tesbitine, Dağlı Ltd. Şirketinin müdahalesinin meni ile kiralananın kendisine teslimine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Belediye Başkanlığı, 23.9.1992 tarihli kira sözleşmesinin 6.maddesinde 10 yıllık kira süresi dolduktan sonra sözleşmenin 2886 sayılı yasa hükümlerine göre yenileneceğinin öngörüldüğünü, 11.6.2002 tarihli yazı ile sözleşmenin yenilenmeyeceğinin bildirildiğini, 2886 sayılı yasa hükümleri gereğince mecurun diğer davalıya kiralandığını, davacının yeni kira sözleşmesi yapılmasına ilişkin ihalenin feshi davası açtığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Davalı, Dağlı Turizm Ltd. Şti. dava konusu mecura ihale yoluyla diğer davalıdan kiraladığını, 15.5.2003 tarihinde boş olarak teslim aldıklarını, yapılan ihalenin yasaya uygun olduğunu, davacının açtığı ihalenin feshi davasında yürütmenin durdurulması talebinin de reddedildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davacı ile davalı Belediye Başkanlığı arasındaki kira sözleşmesinin 6570 sayılı yasa hükümlerine tabi olduğu, bu yasa hükümleri gereğince alınmış tahliye kararı olmadan taşınmazın tahliye edildiği, kiracılık ilişkisinin sona ermediği gerekçesiyle davacının kiracılık sıfatının devam ettiğinin tesbitine davalı şirketin müdahalenin menine ve taşınmazın davacılara teslimine karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı adana Büyükşehir Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Dağlı Ltd. Şirketinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; BK.249. maddesi gereğince, kira sözleşmelerinde kiralayan, kiralananı akitten maksat olan kullanmaya salih bir halde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti zarfında bu halde bulundurmakla yükümlüdür. Aksi halde BK.96. maddesi gereğince karşı tarafın zararını tazmin ile mükellef olur. Ancak kira sözleşmeleri akdin tarafları yönünden nisbi nitelikte hukuki sonuçlar doğurur. Borç ilişkisinden doğan şahsi haklar bu ilişkinin dışında kalan kişilere karşı ileri sürülemez.
Somut olayda, davacı ile davalı Belediye Başkanlığı arasında yapılan ve 10 yıl süreli kira sözleşmesinin 6570 sayılı yasa hükümlerine tabi olduğu, dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu nedenle 6570 sayılı yasa da belirtilen tahliye sebepleri oluşmadan tahliye istenemez. Ne var ki dava konusu mecur 10 yıllık sürenin dolmasından sonra kiralayan tarafından 2886 sayılı yasa hükümleri doğrultusunda yapılan ihale ile davalı Dağlı Ltd. Şirketine kiraya verilmiş, bu davalıya 15.5.2003 tarihinde boş olarak teslim edilmiştir. Davacının açtığı ihalenin feshi davası da reddolunmuştur. Hal böyle olunca davalı Belediye Başkanlığı ile Dağlı Ltd. Şirketi arasında geçerli bir kira sözleşmesi kurulmuş, Dağlı Ltd. Şirketi kiracılık sıfatını iktisap etmiştir. Kaldı ki davacı, yeni kiracı Dağlı Ltd. Şirketi ile Belediye Başkanlığının el ve işbirliği içinde kendisi ile yapılan kira sözleşmesi sona ermeden kiralanandaki zilyedliğine son verildiğini, yeni kiracının suiniyetli olduğunu iddia ve kanıtlamış da değildir. Öyle olunca mahkemece davalı yeni kiracı Dağlı Ltd. Şirketi hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle Dağlı Ltd. Şirketinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalı lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 375.000.000 lira duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 05.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy