(818 S. K. m. 49) (4721 S. K. m. 24)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan Ö. İnşaat Tic. San., Ş. Ö. ve V. K. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı, 15 parsel numaralı taşınmazda inşaa edilen binadan 14 nolu daireyi davalı Ş. Ö. ten satın aldığını, inşaatın 1999 yılı Ağustos başında tamamlandığını ve 15.8.1999 tarihinde daireye taşındığını, ancak iki gün sonra olan deprem nedeniyle binanın hasar görmesi ve oturulamayacak hale gelmesi nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 10.000.000.000 TL. maddi, 15.000.000.000 TL. manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasını istemiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, maddi tazminat ile ilgili davanın vaki feragat sebebiyle reddine, 1.500.000.000 TL. manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
BK. 49 maddesi hükmünce manevi tazminata hükmedilebilmesi için kişisel yararların haleldar olması ön şart olarak aranmakta, ancak bu hüküm mal varlığına ilişkin zarar halini kapsamamaktadır. Mal varlığına yönelen bir eylem az veya çok kişiyi manevi bir üzüntüye düşürebilir. Fakat böyle bir üzüntü, BK. 49 ve MK. 24. maddesinde korunan kişisel hakların ihlalinden doğan bir eylem niteliğinde değildir. Davacının, depremde dairesinin hasar görmesi nedeni ile üzüntü duyması kişisel haklarına saldın niteliğinde değildir. Kaldı ki, davacı apartmanın tadilat görmesi nedeni ile 2001 yılı Kasım ayında daireye taşındığını bu nedenle maddi tazminat ile ilgili talebinden feragat ettiğini bildirmiştir.
O halde davacının manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.5.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy