(4077 S. K. m. 22)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı seyahat acentasının 4.12.2002 - 8.12.2002 tarihleri arasında düzenlendiği tura kızı ve yeğeni ile birlikte katıldığını, ancak tur boyunca hizmette aksamalar olduğunu ileri sürerek kendisi ve kızı için verdiği 300.000.000 TL. ile yeğeni için verdiği 30.000.000 TL. olmak üzere toplam 330.000.000 TL.nın maddi tazminat olarak, kişi başı 150.000.000 TL.dan da toplam 450.000.000 TL. manevi tazminatın tahsilini istemiştir.
Davalı, programda aksama olmadığını, davacının sadece kendisi için dava açabileceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davacının sadece kendisi için talepte bulunabileceği dava açma tarihinde doğrudan dava açma sınırının 4077 sayılı yasanın 22. maddesi uyarınca 292.040.658 TL. olduğu, davacının tüketici hakem heyetine gitmeden doğrudan dava açamayacağı gerekçesiyle, davacı tarafından talep edilen ve ancak kendisiyle ilintili olmayan 180.000.000 TL. maddi ve 300.000.000 TL. manevi tazminat talebinin sıfat yokluğu nedeniyle reddine, davacının kendisine yönelik maddi ve manevi tazminat talebinin 4077 sayılı yasanın 22. maddesi uyarınca ve ön şart nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
HGK.nun 25.03.1993 gün, 4/147 esas, 35 karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, husumet konusu davanın her safhasında ileri sürülebileceği gibi, mahkemece de resen nazara alınması gereken bir durumdur. Mahkemece yapılacak inceleme sonucunda taraflardan birinin o davada taraf sıfatının bulunmadığı kanısına varılırsa bu durum davanın esastan incelenmesini engellemez. İnceleme sonucunda davada taraf sıfatının bulunmadığının anlaşılması halinde davanın esastan reddi gerekir. Ne var ki, mahkemece böyle bir karar verilebilmesi için işin esasının incelenmesi zorunludur. Dava konusu olayda davacı 330.000.000 TL. maddi ve 450.000.000 TL. da manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Bu miktarlar davanın konusunu oluşturmaktadır. 4077 sayılı yasanın 22. maddesindeki miktar açısından bu dava konusu miktarın gözönünde tutulması gerekir. 2002 yılı için 4077 sayılı yasanın 22. maddesinde belirlenen miktar ise dava edilen taleplerin altında olduğu için davacı, tüketici hakem heyetine gitmeden de doğrudan mahkemeye dava açma hakkına sahiptir. Bu itibarla mahkemece işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 20.09.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy