(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıya ait mecuru kahvehane olarak işletmek üzere 9.2.1997 tarihinde 61 ay süre ile kiraladığını, kaba inşaat olarak teslim edilen mecuru kullanıma hazır hale getirmek için masraflar yaptığını ve meşrufatlar aldığını, ancak davalının kaymakamlığa yaptığı şikayet nedeniyle ruhsat alamadığını ve işyerinin mühürlendiğini, delil tespiti yaptırdığını ileri sürerek kaba inşaatın mevcut hale getirilmesi için harcadığı 3.759.543.200 TL. sının faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında 9.2.1997 tarihinde düzenlenen 1.8.1997 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde, kiracı olan davacının mecura yaptığı masrafların 610.000.00 TL. olduğu, kira süresinin 61 ay olup, kiracının yaptığı 610.000.000 TL. harcamanın her ay 10.000.000 TL. Kira karşılığı olarak hesaptan düşüleceği ve yaptığı imalatların kira süresi sonunda davalı kiralanana bırakılacağı kararlaştırılmıştır. Kira sözleşmesindeki bu hükümlerden davacı kiracının mecur için yaptığı 610.000.000 TL. masrafın kira bedeli olarak kabul edileceği ve kiracının 61 ay süresince başkaca bir kira bedeli vermeyeceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.
Davacı kiralananı kullanamadığını savunmuş ise de kira sözleşmesini feshedip mecuru davalı kiralayana teslim ettiğini iddia ve ispat etmemiştir. Nitekim, kira sözleşmesi de Kartal 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/538 esas sayılı davasında davalı kiralayanın açtığı mukabil dava sonunda 12.11.2002 tarihli kararla feshedilmiş bu karar 22.3.2004 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı, kira sözleşmesini feshetmediği ve mecuru davalıya teslim etmediği için kiralananın kira süresince davacının tasarrufunda bulunduğu, kira sözleşmesinin kira süresi sonuna kadar devam ettiğinin kabulü zorunludur. Davacının sözleşmede kararlaştırılan 610.000.000 TL. imalat bedeli de kira parasına mahsup edildiğine ve davacı kira süresince kiralananda kiracı olarak bulunduğuna göre artık sözleşmede kararlaştırılan imalat bedelini davalıdan isteyemez. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek davanın bütünüyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklana nedenlerle; temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy