(2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar ve davacı F. Tozkopar, N. Başar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıların kredi kartı borcunu ödemedikleri gibi aleyhlerine yapılan icra takibine de haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptalini istemiştir.
Davalı N. Özübir davanın reddini dilemiş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.
Mahkemenin 13.10.2003 tarihli ilk kararıyla davalı N. Özübir hakkındaki davanın reddine, davalı F. Tozkopar'ın itirazının 1.261.402.204 TL üzerinden, diğer davalı N. Başar'ın itirazının ise 500.000.000 TL asıl alacak olmak üzere toplam 666.130.136 TL üzerinden iptaline karar verilmiş; hükmün, davalılar Funda ve Necat tarafından temyiz edilmesi sonucu dairemizin 21.6.2004 tarihli bozma ilamı ile kararın BOZULMASINA karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davalılar Necat ve Funda'nın itirazlarının kısmen iptali ile 14.3.2003 tarihi itibariyle toplam borç miktarının 2.345.009.550 TL olduğuna ve bu borcun 12 eşit taksitle ödenmesinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar Funda ve Necat tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ile davalı F. Tozkopar'ın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Mahkemenin 16.10.2003 tarihli ilk kararında davalı N. Başar'ın kefil olduğu kabul edilerek 500.000.000 TL asıl alacak ve bu miktarın işlemiş faizi ile birlikte toplam 666.130.136 TL üzerinden itirazının iptaline karar verilmiştir. Davacı bu hükmü temyiz etmemiş, davalılar F. ve N. temyizi üzerine de hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA karar verilmiş ve ayrıca bozma ilamında davalı N.'ın 500.000.000 TL ile sınırlı olarak sorumlu olacağı ve kendi temerrüdünden sorumlu olacak şekilde hesap yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. Mahkemece son hükümde ise davalı N. Başar'ın da 2.345.009.550 TL.'den sorumlu olacağına karar verilmiştir. Oysaki mahkemenin 16.10.2003 tarihli ilk kararındaki N.'ın sorumlu olduğuna karar verilen miktar bu davalı yönünden usulü kazanılmış hak oluşturmaktadır. Mahkemenin temyize konu olan hükmü ile davalı N. hakkındaki usulü kazanılmış hak bertaraf edilmiş bulunmaktadır. Mahkemece değinilen bu yön ile dairemizin 21.6.2004 tarihli bozma ilamı gözetilerek davalı N.'ın 500.000.000 TL asıl alacak ile kendi temerrüdünden sorumlu olacağı şekilde ve her halükarda 666.130.136 TL. nı geçmeyecek biçimde sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalı F. Tozkopar'ın temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan hükmün davalı N. Başar yararına BOZULMASINA, 26.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy