(2004 S. K. m. 67) (4822 S. K. m. Geç. 1) (4077 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalının kredi kartı kullanımından doğan borcunu ödemediğini, aleyhine yapılan icra takibine de itiraz ettiğini bildirip, itirazın iptali ile takibin devamına ve borçlunun %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, 15.4.2002-19.02.2003 tarihleri itibariyle temerrüt faizi de hesaplanarak davalı borçlunun davacı bankaya 10.998.290.749 TL borcunun bulunduğundan davanın kabulü ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava itirazın iptaline ilişkindir, davacı davalı tarafından imzalanan bankomat 724 sözleşmesi gereğince kullandırılan kredinin süresinde ödemediği ve icra takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek bu davayı açmıştır. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda 724 kredi sözleşmesi gereğince kullanılan kredinin cari hesap şeklinde yürüdüğü bu itibarla 4077 sayılı yasa kapsamında tüketici kredisi olmadığı bildirilmiş ise de, anılan sözleşme gereğince kullanılan kredi, tüketici kredisi kapsamında olup, davalının süresinde 4822 sayılı yasadan istifade etmek için başvurduğu anlaşıldığından hatta davacı banka tarafından da bu yasa kapsamında ödeme planı çıkarıldığına göre, uyuşmazlığın 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü gerekir. 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesinden faydalanabilmek için her şeyden önce borcun kredi veren ile kredi kullanan tüketici arasında kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesi ve bu sözleşmeye dayanılarak verilen kredi kartı ile kredi müşterisinin alışveriş yapması ve nakit para çekmesinden kaynaklanmalıdır. Ayrıca kredi kartını kullanan tüketicinin, bu yasanın yayınlanmasından önce temerrüde düşmesi, ödenmeyen kredi kartı borcu nedeniyle hakkında icra takibi aşamasına gelinmesi veya icra takibi yapılması ve yasanın yayınlandığı tarihten itibaren 30 gün içinde kredi kartı veren kuruluşa yazılı başvurusunun bulunması gerekir.
Yasanın uygulamasında öncelikle temerrüt tarihinin belirlenmesi önemlidir. Kural olarak Borçlar Kanununun 101. maddesine göre, kesin vadeli sözleşmelerde temerrüt tarihi sözleşmede belirtilen günün hitamı ile gerçekleşir. Banka tarafından gönderilen son hesap özetinde ödeme günü belirtilmekte ise de, bu ödeme gününde borcun tamamı değil belli bir kısmının ödenmesi gerektiği bildirildiğinden, borcun tamamının ödenmesi gerektiği bildirilmediğinden, kredi kartı borçları, Borçlar Kanunun 101/2. maddesinde öngörülen, miktarı önceden belli olan kesin vadeli borç niteliğinde değildir. Bu nedenle kredi kartı borçlarında temerrüt tarihi bakımından, anılan maddenin uygulanması mümkün değildir. Kredi kartının bu özelliği nedeniyle, borçlunun temerrüdü, banka tarafından akdi ilişkinin sona erdirilip hesap kat edildikten sonra, borçluya gönderilen ihtarnamenin tebliğinden veya ihtarnamede ödeme için süre verilmiş ise, bu sürenin bitiminden itibaren oluşur. Banka tarafından kredi borçlusuna ihtarname gönderilmemiş ise, kredi borçlusunun gönderilen son hesap ekstresinde belirtilen tarihte istenen asgari miktarı ödememesi nedeniyle, bu tarih itibariyle ödenmeyen kredi kartı borcu icra takibi aşamasına geldiğinden, bankaca hesabın kat edildiği tarih, şayet hesap kat edilmemiş ise, gönderilen son hesap ekstresindeki belirtilen ödeme tarihinin temerrüt tarihi olarak kabulü gerekir. Bu şekilde belirlenecek temerrüt tarihindeki, asıl alacak + akdi faizden oluşan ana alacağa, temerrüt tarihinden bankaya başvuru tarihine kadar yıllık %50 faiz uygulanacaktır. Bu biçimde oluşan toplam alacağa 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesi, icra takibi varsa tahsil harcı, icra masrafları, faizin vergisi ve avukatlık ücretini ortadan kaldırmadığından, asıl alacak ve akdi faizden oluşan anapara alacağına yıllık %50 gecikme faizi uygulandıktan sonra, Banka Sigorta Mevduatı Vergisi uygulanmak, varsa icra takibinde istenen miktarı geçmemek üzere tahsil harcı, icra masrafları, avukatlık ücreti ve faizin Banka Sigorta Muamele Vergisini borca ilave etmek, bankaya başvuru tarihine kadar borçlu tarafından yapılan ödemelerinde, Borçlar Kanununun 84. maddesi nazara alınarak ödeme tarihi itibariyle borçtan (temerrüt tarihindeki anaparadan) mahsup edilmeli ve kalan toplam alacak tutarı 12 eşit takside bölünmelidir.
Somut olayda davalının gönderdiği 06.11.2002 tarihli ihtarın davacıya tebliği tarihi mahkemece araştırılarak 3 günlük süre eklenip temerrüt tarihi bulunarak, davalının 14.3.2003 tarihinde yayımlanan 4822 sayılı yasadan faydalanmak için yasada öngörülen 30 günlük sürede 7.4.2003 tarihinde davacı bankaya başvurduğundan, davacının temerrüde düştüğü tarihten, davacı bankaya başvurduğu 7.4.2003 tarihine kadar %50 yasal faiz uygulanarak yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacı alacağının hesaplanması ve bu miktara hükmedilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy