(4721 S. K. m. 220, 221, 222)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü.
Karar: Davacı, 1975 yılında evlendiği davalıdan Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 9.4.1999 gün ve 1998/366 esas, 1999/240 karar sayılı, 2.11.1999 tarihinde kesinleşen ilamı ile boşandıklarını ileri sürerek, evlilik birliği içerisinde edinilen mallara ilişkin fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak şartı ile; 1.000.000.000 TL. katkı payı ile çeyiz senedinde belirtilen eşya ve ziynet eşyaları içinde 500.000.000. TL. talep etmiş, bilahare çeyiz eşyalarından vazgeçtiğini bildirmiş, 24.10.2003 tarihli ıslah dilekçesi ile de katkı payı için 7.500.000.000. TL. ziynet eşyaları için 500.000.000. TL. nin tahsilini istemiştir.
Mahkemece, davasının kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delilerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı, bu davada ziynet eşyalarının da davalıdan tahsilini istemiştir. Yargıtay'ın öteden beri sapma göstermeyen içtihatlarına göre, ziynetlerin kadın üzerinde bulunduğu ve taşındığı karine olarak kabul edilmektedir. Bu davada ispat yükü davacıdadır. Davacı, ziynet eşyalarının evlilik birliği içinde davalı tarafından elinden alındığını veya haneyi terk ederken kovulduğunu ve ziynetlerin de elinden alındığını iddia etmediği gibi dinlenen davacı tanıkları da bu hususta bir beyanda bulunmadıkları, davacının evden ayrılırken tüm ev eşyalarını aldığı, davalının Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı ve davalının lehine bitip kesinleşen eşyanın iadesi davasından anlaşıldığına göre, tüm eşyaları götüren davacının ziynet eşyalarını alıp götürmemesi hayatın olağan akışına ters düşmektedir.
Hal böyle olunca Davacı iddiasını isbat edememiştir. Bu nedenle, davacının ziynet eşyaları açısından talebinin reddi gerekirken, bu kalem isteğin de kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy