(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar, davalıya ait iş merkezindeki 345, 346 ve 347 numaralı işyerlerinin dava dışı T. Turizm İşletmeleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. ne kiralandığını, kira sözleşmesinin davalı şirket ve kiracı ile birlikte müştereken ve müteselsilen kefil sıfatıyla dava dışı şahıslar ile davacı N. Özer ile diğer davacılar T. Berkay ve B. Özer adına İ. Demirci tarafından imzalandığını, sözleşmenin süresinin 14.10.1999 tarihinde dolduğunu, davalı şirketin ise sözleşmenin bitim tarihinden sonraki tarih olan 2001 yılı Mayıs ayı ile 2002 yılı Ekim ayları arasındaki kira alacağı için takip yaptığını, kefillerin sözleşmenin bitim tarihinden sonraki dönemden borçlu olamayacaklarını, öte yandan T. Berkay ve B. Özer adına sözleşmeyi imzalayan İ. Demirci'nin borçlandırma yetkisi olmadığını ileri sürerek icra takibinden dolayı borçlu olmadıklarının tesbitini istemişlerdir.
Davalı, dava konusu işyerini ilk defa kiralayan davacıların murisi S. Özer'in vefatından sonra kira sözleşmesinin davacılarla devam ettiğini, taraflar arasındaki ilişkinin sadece kefalet ilişkisi olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davalının kira alacağının sözleşmenin bitiminden sonraki döneme ait olduğu, 25.1.2002 tarihli taahhütnamenin kira sözleşmesindeki kefalet ilişkisinden kaynaklandığı, 14.10.1999 tarihinden sonra kefillerin sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacıların dava konusu işyerlerinin kiracısı veya kira sözleşmesinin kefili olup olmadıkları ile kefil olsalar dahi 14.10.1999 tarihinden sonraki kira bedelinden sorumluluklarının olup olmadığı hususundadır. Davalı şirkete ait iş merkezinde bulunan dava konusu işyerlerinin ilk önce davacılar murisi S. Özer ve dava dışı şahıslar tarafından 1.9.1991 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiralandığı sabittir. S. Özer'in vefat etmesinden sonra davacı N. Özer'in 6.2.1996 tarihli dilekçe ile dükkanların kendi üzerine geçirilmesi için davalının talepte bulunduğu, bilahare davacı N. ile diğer davacılar adına İ. Demirci'nin 21.3.1997 tarihli yazı ile T. Ltd. Şti.nin bir aile şirketi olduğu, gerçek anlamda bir devir ve alt kiralama veya ortak alma durumunun bulunmadığını belirterek, 1.9.1991 tarihli kira sözleşmesinin T. Ltd. Şti.ne devrini istedikleri, 21.3.1997 tarihli bu yazı üzerine davalı şirket ile dava dışı T. Ltd. Şti. arasında 1.4.1997 başlangıç tarihli ve 14.10.1999 tarihine kadar süreli kira sözleşmesinin imzalandığı anlaşılmaktadır. 1.4.1997 tarihli kira sözleşmesinde de kiracının dava dışı T. Ltd. Şti. davacıların ise müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla imzalarının bulunduğu görülmektedir. Hemen belirtmek gerekir ki İ. Demirci Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/681 sayılı dosyası ile T. Berkay ve B. Özer'e kayyum olarak tayin edildiği için İ. Demirci'nin adları geçen davacılar adına imzaladığı sözleşme bu davacıları bağlar. Öte yandan davacı N. Özer'in 25.1.2002 tarihli taahhütname ile dava konusu işyerinde kiracı olduğunu ve belirlenen kira bedelini ödeyeceğini kabul ve taahhüt ettiği anlaşılmaktadır. Açıklanan bu hususlar ile 1.4.1997 tarihli kira sözleşmesinin 14. maddesi birlikte değerlendirildiğinde davacıların 14.10.1999 tarihinden sonraki dönem içinde kira bedelinden sorumlu olduklarının kabulü zorunludur. Mahkemece, kira sözleşmesini kiracı sıfatıyla imzalayan T. Ltd. Şti.nin mahkemece tahliyesine karar verildiği de gözetilerek, tahliye tarihinin belirlenmesi suretiyle, tahliye tarihine kadar olan kira bedelinden davacıların sorumlu oldukları benimsenmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy