(4389 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, kredi kartı borçlarını ödemeyen davalılar aleyhine icra takibine başlandığını, davalıların takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, 1.404.663.092 TL kredi kartı borcunun faizi ile davalılardan tahsilini istemiştir.
Davalı Mustafa, kredi kartı sözleşmesini kefil olarak imzaladığını, kredi kartı kefil limiti olan 20.000.000 TL dışında sorumlu olmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı Hidayet cevap vermemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı bankanın 9.7.2001 tarihli Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu Kararı ile Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredildiği anlaşılmaktadır. Bankalar Kanunun 14/5-c maddesi fona devredilen bankaların dava ve takiplerde kendilerinden harç alınmayacağı, harçtan muaf oldukları hükme bağlanmıştır. Davacı bankadan bu itibarla harç alınmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümünün ikinci fıkrasının bütünüyle karardan çıkartılarak yerine aynen (davacı banka harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına) sözlerinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 27.04.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy