(4389 S. K. m. 14, Ek. m. 5) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı, kredi kartı borcunu ödemediği için, davalı bankanın kendisi hakkında icra takibi yaptığını, 4822 sayılı yasadan yararlanmak için müracaat ettiğini, ancak davalı bankanın yaptığı hesabın yeni yasaya uygun olmadığını öne sürerek, borcunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının borcunun 8.100.636.340 TL olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- 4389 sayılı kanuna 5020 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen ek 5. maddesinde (Kamu Bankalarında tasfiye halindeki Emlak Bankası A.Ş. dahil ve sermayesinin yarıdan fazlası, kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan yada hisselerinin çoğunluğu üzerinde bu kurum ve kuruluşların idare ve temsil yetkisi bulunan ve özel kanunla kurulmuş bankalarda bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce bankacılık teamüllerine göre, teminatlı ve/veya yetersiz teminatlı kredi kullanıp da vadesi geçtiği halde henüz ödenmemiş, süresi uzatılmamış veya yeniden yapılandırılmamış kredileri kullananlar ya da yeniden yapılandırma şartlarını ihlal edenler ile münferit veya karşılıklı verilen banka teminat mektupları, kabul kredileri ve avaller, taşınır ve taşınmaz rehni, ipotek, üst hakkı, intifa hakkı ve oturma hakkı gibi her türlü sınırlı ayni hak tesisine ilişkin sözleşmeden doğan haklarında diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine olmamak üzere fon ve hazine alacaklarına ilişkin tedbir, takip ve tahsil hükümleri bankalarınca uygulanır) hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda davalı Türkiye Vakıflar Bankası A.Ş. yasanın anılan maddesi kapsamına girdiği için, 4389 sayılı kanunun 14/5-c gereğince harçtan muaftır. Mahkemece, davalı bankadan harç alınmasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK. nun 438/7. maddesi gereğidir.
Sonuç: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. bendindeki (alınması gereken 10.100.000 TL başvurma harcı ile 10.100.000 TL karar harcının davalı tarafından alınmasına) cümlesinin çıkartılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle onanmasına, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy