(4822 S. K. m. 1) (818 S. K. m. 84)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü:
Karar: Davacı, davalının bankadan alıp kullandığı kredi kartı borcunu ödemediğini, hesap kat ihtarının sonuçsuz kalıp, yapılan icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatının tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davacının davasının kısmen kabul, kısmen reddine 1.015.732.000.-TL üzerinden itirazın iptali takibin devamına, asıl alacak olan 666.824.755.-TL'ye takip tarihinden itibaren % 119.4 temerrüt faizi % 5 gider vergisi uygulanmasına, 292.492.800.TL icra inkar tazminatına hükmedilerek davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davacı banka, kredi kartı kullanımından doğan 1.431.079.235.-TL alacağının tahsili için 18.10.2001 tarihinde borçlu aleyhine icra takibine girişmiş, borçlunun itirazı üzerine oluşan takibe devam etmek amacı ile 26.10.2001 tarihinde eldeki bu itirazın iptali davasını açmıştır. Yargılama aşamasında 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun değiştirilmesine ilişkin 4822 sayılı yasa yürürlüğe girmiştir. 14.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı yasanın geçici 2.maddesi "Bu kanunun yayımından önce borçlunun temerrüdü nedeniyle ödenmeyerek icra takibi aşamasına gelen veya icra takibine konu edilen kredi kartı borçları temerrüt tarihindeki ana paraya yıllık % 50'yi geçmemek üzere gecikme faizi uygulanmak suretiyle 12 eşit taksitle ödenir.
Bu madde hükümleri, tüketicinin kredi verene kanunun yayımı tarihinden itibaren 30 gün içinde yazılı müracaat etmesi halinde uygulanır." düzenlemesini getirmiştir.
Tüketici lehine getirilen bu yasal düzenlemenin halen derdest olan davalarda da uygulanacağı konusunda duraksama olmamalıdır.
4822 sayılı yasanın geçici 1.maddesi kredi kartı borçlarını yüksek faizler nedeniyle ödeyemeyen kredi kartı borçlularını bu zor durumlarından kurtarmak için borçların ödenmesi ve tasfiyesi amacı ile çıkarılmıştır. Çıkarılıp amacına göre bir atıfet yasasıdır. Ancak kanun koyucu bu yasadan yararlanmak için yasanın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 30 gün içinde kredi kartı veren kuruluşa başvurusunun bulunması koşulunu aramıştır. Davalı tarafın süresinde 9.4.2003 tarihinde noter aracılığı ile davacı bankaya başvuruda bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Durum böyle olunca davalının 4822 sayılı yasadan yararlanması için koşullar oluşmuştur.
Mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak kredi kartı borcunun 10.7.2001 temerrüt tarihinden davacının başvuru tarihi 9.4.2003 tarihine kadar geçecek süreye 4822 sayılı kanunun geçici 1.maddesi gereğince yıllık % 50 faiz uygulanması ve başvuru tarihindeki ödenmesi gereken miktarın belirlenmesi ve bu dönem içerisindeki varsa ödemelerin de B.K.nun 84.maddesinin de hesaplamada değerlendirmeye alınması gerekir. İşte bundan sonra davacı banka tarafından yapılan icra takip harç ve giderleri tahsil harcı ve Banka sigorta Muamele Vergisi ile takip vekalet ücreti de ilave edildikten sonra davacının borcunun varlığı belirlenmesi gerekirken ortada davalının başvurusu yokmuş gibi 4822 sayılı yasanın geçici 1.maddesinden yararlandırılmadan klasik bir itirazın iptali ve takibin devamı gibi görülüp yazılı şekilde karar oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
2-Yukarıda ( 1 ) nolu bentte açıklanan bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: ( 1 )nolu bentte gösterilen nedenle davalının temyiz itirazların kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ( 2 ) nolu bentte gösterilen nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.06.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy