(4822 S. K. Geç. m. 1) (1086 S. K. m. 388, 389)
Dava: Taraflar arasındaki 4822 sayılı kanunun geçici 1. maddesi gereğince borç miktarının tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, kredi kartı borcunu ödeyemediğini, 4822 sayılı yasadan faydalanmak için başvurduğu halde faydalandırılmadığını, bildirerek, borcun yasa kapsamında tespitini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı, davalı bankadan aldığı 4563 ve 5571 seri nolu iki ayrı kredi kartı borcunun tespiti için eldeki davayı açmış, mahkemece de yaptırılan bilirkişi incelemesinde, her iki kart için ayrı ayrı hesaplama yapıldığı halde mahkemece, 4563 seri nolu kredi kartı için hüküm kurulmuş diğer kredi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.06.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy