(1086 S. K. m. 388)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü:
Karar: Davacı, asıl dava ve birleşen davasında davalının kiracısı olduklarını, tüm kira paralarını ödediklerini, buna rağmen davalının kira alacağı yönünden kendilerine karşı icra takibi başlattığını ileri sürerek borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Konya 3.İcra Müdürlüğünün 2000/3123 Esas sayılı takip dosyasında 8.438.899.266 TL'lik bölüm için davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Mahkeme kararının gerekçe bölümünde davacının, davalı kuruma 8.438.899.266.TL borçlu olduğunun tespitine karar vermek gerektiği belirtilmiştir. Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm bölümünde 8.438.899.266 TL. lik bölüm için davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine şeklinde hüküm kurulmuştur.
HUMK. nun 388/son maddesinde Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir yazılıdır. Yasanın bu hükmü ve sapma göstermeyen Yargıtay uygulamalarında da sık sık vurgulandığı gibi sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerektiği gibi gerekçeli kararın gerekçe bölümü ile hüküm bölümünün de birbirine aykırı olmaması ve birbiriyle çelişki arzetmemesi gerekir. Az yukarıda açıklanan mahkeme kararının gerekçe bölümü ile hüküm bölümü arasında uyarlılık bulunmadığından usul ve yasaya aykırı olan mahkeme kararının bu yönüyle bozulması gerekir.
2- Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenle kararın BOZULMASINA, ikinci bentte belirtilen nedenle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.07.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy