(818 S. K. m. 19, 20)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evraklar üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı ile evli oldukları dönemde Almanya'da birlikte çalışıp kazandıkları para ile davalı adına kayıtlı bulunan taşınmazı satın aldıklarını, davalının, üvey kızı H. 'nin ırzına geçmesi nedeniyle boşanmalarına ilişkin olarak verilen 21.9.1998 tarihli kararın 20.1.2000 tarihinde kesinleştiğini, davalının ortak kazanç ile satın alınan evi muvazaalı olarak annesi üzerine geçirdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla payına karşılık 5.000.000.000 TL. nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, ıslah yoluyla talebini 7.725.000.000 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı, satın aldığı taşınmazda davacının katkısının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davacının nasıl, ne kadar ve hangi tarihte katkıda bulunduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, katkı payına dayanan alacak istemine ilişkindir. Davacı ile davalının 1985 yılında evlendikleri, davalının davacının kızının ırzına geçmesi nedeniyle Alman Mahkemesinin 24.10.1996 tarihli ve B. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21. 9. 1998 tarihli ve 20.1.2000 tarihinde kesinleşen kararı ile boşandıkları dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.
Dava konusu 365 ada 5 parsel sayılı taşınmazın evlilik birliği içinde 29.7.1994 tarihinde 50.000.000 TL bedelle satın alınarak davalı Y. adına tapuya kaydedildiği, 7.3.1995 tarihinde ise taşınmazın davalının annesi adına satılarak elden çıkarıldığı celbedilen tapu kayıtlarından anlaşılmaktadır. Dosyadaki delil ve belgelerden, dinlenen tanık beyanlarından ve özellikle Alman makamlarının düzenlediği, davacı Ş.'ın sigortalı olduğu süreci gösteren listeden davacının evlilik birliği devam ederken ve öncesinde 1975 ile 1995 tarihleri arasında işçi emeklilik sigortasına tabi olarak çalıştığı ve gelirinin olduğu, 1993 yılından sonra da davalının işlettiği gıda dükkânında davacının da bizzat emeği ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı eş, davacının çalışarak kazandığı para ile başkaca yatırımlar yaptığını da iddia ve ispat etmemiştir. O halde davacının geliri ile davalı adına kaydedilen taşınmazın edinilmesinde katkıda bulunduğunun kabulü gerekir.
Mahkemece yapılacak iş, evlenme tarihinden itibaren tarafların maaş durumları, diğer gelirleri saptandıktan sonra, davalı eşin geç im yükümlülüğünde olduğu da gözetilerek, barınma ve geçim için sarf etmesi gereken miktarın ne olduğu araştırılıp, davalının gelirinden düşülerek, taşınmazın alımında tarafların katkı oranları tespit edilip, bu oran taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerine uygulanarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy