(6100 S. K. m. 266)
Davacı, 279 parsel numaralı taşınmazını dava dışı diğer hissedarla birlikte davalıya Kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle verdiklerini, davalının ekonomik sıkıntıya girmesi sonucu aynı işi ortak olarak yapmaya karar verdiklerini, aralarındaki anlaşma gereğince ortaklığın %50 hissesinin kendisine, diğer %50 hissesinin davalıya ve davalının dava dışı kardeşi C. M. B.ye ait olduğunu, bundan sonra 270 parsel üzerinde de davalıyla ortak olarak inşaat yaptıklarını, daha sonra da 9 parsel numaralı arsa üzerine de davalı ve dava dışı Asım Ş. ile birlikte yine adi ortaklık şeklinde bina inşa ettiklerini, tüm bu ortaklıklar nedeniyle davalıya 370.188 DM ve 3600USD ödediğini, davalının sözleşmeden doğan edimini yerine getirmediğini ileri sürerek 9 numaralı parsel üzerinde 4 adet bağımsız bölümün tapu kaydının iptaliyle adına tesciline, olmazsa ödediği 370.188 DM ve 3.600 USD nın ve ortaklığa ait bağımsız bölümlerin kiraya verilmesi nedeniyle de 100 000 DM nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak 334.188 DM ve 20.942.32 YTL.nın tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davacı iş bu davasında 279 parsel numaralı taşınmaz yönünden davalı ve dava dışı C. M.B. ile 9 parsel numaralı taşınmaz yönünden de yine davalı ve dava dışı Asım Ş. ile inşaat adi ortaklığı kurduklarını ileri sürerek talepte bulunmuştur. Toplanan delillerden, 24.5.1996 tarihli sözleşme kapsamından ve özellikle davalının kabulünden tarafların inşaatçılık faaliyetini iddia edilen her iki parsel yönünden dava dışı C. M.B. ve A. Ş. ile birlikte adi ortaklık şeklinde birlikte yürüttükleri anlaşılmaktadır. Adi ortaklığın tüzel kişiliği yoktur. O nedenle ortaklardan biri ortaklığın fesih ve tasfiyesine yönelik olarak dava açarken davasını tüm diğer ortaklara karşı yöneltmesi zorunludur. Hal böyle olunca dava dışı ortaklar C. M. B. ve A. Ş.’in davaya katılımı sağlanmalı, taraf teşkilinden sonra işin esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu yönün göz ardı edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 500,00 YTL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)