(2004 S. K. m. 72) (818 S. K. m. 250)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, 23.05.2003 tarihli otlakiye sözleşmesi ile davalıya ait taşınmazı 5 yıllık süre ile kiraladığını, taşınmaz üzerinde bulunan ahırın başkasına ait olduğunun sonradan anlaşıldığını ve sahibinin bu ahırı yıktığını, akabinde taşınmazın orman tahdit sınırı ve sit alanı içinde kalması nedeniyle koruma kurulu kararı ile hayvan otlatılmasının yasaklandığını ve bu nedenle taşınmazı kullanamadığını, dördüncü yıl kira parasından sorumlu olmamasına rağmen davalının dördüncü yıl kira parasının tahsili için icra takibi yaptığının ileri sürerek borcunun bulunmadığının tespitini, kira sözleşmesinin feshinin, %40 tazminatın tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının 2006 yılında da taşınmazı hayvan otlatmak için kiraladığını kullanılamadığı hususunda davacının bir bildiriminin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, taşınmazın sit alanı olması ve kullanımının orman muhafaza memurluğunca engellendiği, sözleşmenin ifasının mümkün olmadığı gerekçesiyle kira sözleşmesinin ileriye etkili olacak şekilde feshine, davacının icra dosyasına ödediği 7.310 TL.'nın ve %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1- BK.'nın 250. maddesinde kiralanana, kira müddeti zarfında kiracının bir kusuru olmaksızın akitten maksut olana kullanılmak mümkün olamayacak veya ehemmiyetli surette azalacak bir hale düştüğü takdirde, kiracı ücretten mütenasip bir miktarın tenzilini talep edebileceği gibi; ayıp münasip bir müddet zarfında bertaraf edilmezse akdi dahi feshedebilir hükmü bulunmakta olup, bu yasal hükmü uyarınca kiralananın kullanılmasının mümkün olmaması veya önemli bir şekilde düşmesi halinde kiracı kiradan indirim talep etme hakkına sahip olup, aynı zamanda iddia edilen ayıbın uygun bir süre zarfında giderilmemesi halinde akdi feshetme hakkına da sahiptir. Kiracının, kiralananı kullanıp kullanmadığının bu açıdan tespiti zorunludur. Öte yandan, akdin feshi için de, bu durumun kiralayana bildirilmesi de gerekir. Davacı eldeki davada taşınmazı dördüncü yıl olan 2006 yılında kullanmadığını, sit alanı içinde olması ve orman tahdit sınırında bulunması nedeniyle orman muhafaza memurunca kullanımının engellendiğini ileri sürmüş ise de, il çevre ve orman Müdürlüğü davacı hakkında herhangi bir tutanak tutulmadığını, yasal işlem yapılmadığını bildirdiği gibi, ilçe Tarım Müdürlüğü'de davaya konu taşınmazın şahıs merası olması nedeniyle hayvan otlatılmasının herhangi bir izne tabi olmadığını bildirmiştir. Öte yandan dördüncü yıl olan 2006 yılında taşınmazı kullanamadığını davacı ihtarla da bildirmemiştir. Bu itibarla davacının 08.03.2007 tarihli ihtarı davacıyı 2006 yılı kira borcundan kurtaracak nitelikte değildir. Dosya içinde bulunan resmi kurumların yazıları karşısında tanıklarının beyanlarına itibar edilemeyeceği gibi esasen olayda tanık dinlenmesi de olanaksızdır. Hal böyle olunca davacının davasını ispat edemediğini ve bu bağlamda 2006 yılına ait kira parasından sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
2- Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararının davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy