(818 S. K. m. 126) (YHGK. 2011/13-161 E. 2011/276 K.)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar, davaya konu 500 parsel nolu taşınmazın kendileri adına intikalinin 1984 yılında davalı tarafından vekaleten yapıldığı, davalının 17.03.1998 tarihinde kendilerinin bilgisi olmadan bu taşınmazı satarak satış bedelini kendilerine ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece BK 126. maddesi gereğince dava tarihi itibariyle 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, davacılara ait taşınmazın davalı vekil tarafından yapılan satışına ilişkin bedelin ödenmediği iddiasıyla alacağın tahsiline ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesine dayanmakta olup, vekalet sözleşmesinin en önemli unsurları arasında; vekilin talimata uygun hareket etme borcu, özen borcu ve hesap verme borcu gelmektedir. Vekalet sözleşmesinde vekilin hesap verme borcu vekalet sözleşmesinin kurulmasıyla birlikte doğup; işin vekil tarafından yürütülmesi sırasında ve sona ermesinde de devam etmektedir. BK.nun 392.maddesi hükmü gereğince vekil, talep üzerine yaptığı işin hesabını vermeye ve müvekkili nam ve hesabına edindiği herşeyi iade etmeye, iade edinceye kadar da almış olduğu şeyleri saklamaya zorunludur. Bu nedenle de vekilin aldıklarını geri verme borcunda zamanaşımı vekalet sözleşmesi sürdükçe işlemez. Bir başka deyişle iade borcunda muacceliyet vekilin hesap vermesi veya sözleşme ilişkisinin bitmesi ile başlar. Nitekim Hukuk Genel Kurulu'nun 2011 tarih ve 2011/13-161 esas ve 2011/276 karar sayılı ilamı da bu yöndedir. Hal böyle olunca somut uyuşmazlık itibariyle mahkemece davalı vekilin azledildiği 05.09.2005 tarihinden dava tarihine kadar BK 126. maddesindeki 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçmediği gözetilerek, işin esasına girilerek davalının savunması doğrultusunda davacılara bir ödeme yapılıp yapılmadığı yöntemine uygun araştırılarak sonucuna uygun şekilde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacılar lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy