...vekili avukat ... ile ... aralarındaki alacak davası hakkında... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.3.2014 gün ve 387-161 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davac..., davalının hastası ...'ün kullanımı için faturalandırılan oksijen konsantratörü, oksijen tüpü ve başlığı ile beslenme sondasının evrakı ile birlikte taahhütname düzenlenerek teslim edildiğini, ...ün 16/04/2012 tarihinde vefat etmesine ve cihazların iadesi davalıdan istenmesine rağmen davalının kendisine zimmetlenmiş olan demirbaşların ev taşıma işlemi sırasında kırıldığını bildirdiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin her türlü dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.036,80 TL zararın 16/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, kendisine teslim edilen malzemelerin parasını kurumdan aldığını, ev taşırken malzemelerin kırıldığını bu nedenle de iade edemediğini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 636,80 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen miktar, karar tarihi (21.03.2014) itibariyle 1.890,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy