(1086 S. K. m. 427, 440)
Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı, 15.12.2008 tarihinde dava konusu otomobili satın aldığını, satın alınan otomobilde meydana gelen farklı arızalar nedeniyle bir çok defa servise götürüldüğünü ancak, sorunların bir türlü kalıcı olarak giderilemediğini, dava konusu otomobilin ayıplı olduğunu ileri sürerek; dava konusu aracın ayıpsız misli ile değişimine bunun mümkün olmaması halinde ise sözleşmenin iptali ile araç için ödenmiş olan bedelin iadesine karar verilmesini istemiş, davacı vekilince yargılama devam ederken verilen ıslah dilekçesi ile bu seçimlik haklar yanında 1.000,00 TL değer kaybının da karşı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar ilk derece yargılama makamına sunmuş oldukları yanıt dilekçeleri ile dava konusu aracın ayıplı olmadığını ve davacının onarım hakkını kullanmış olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir
Mahkemece; davacının terditli taleplerinden semen tenzili davasının kabulü ile, 1.000,00 TL'nin 12/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davanın taraflarınca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davalıların temyizi yönünden; 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalılar tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2.fıkrası gereğince davalıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, 2.bent gereğince davalıların temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan 29,20 TL harcın davalılara ayrı ayrı iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)