(1086 S. K. m. 438)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı, davalının 30.08.2003 tarihinde teğmen olarak nasbedildiğini, 16.02.2010 tarihinde disiplinsizlik nedeniyle TSK ile ilişiğinin kesildiğini, davalının TSK ile ilişiğinin kesildiği tarih itibariyle bakiye 3609 gün zorunlu hizmetinin bulunduğunu belirterek, davalının eğitim ve öğretimi için harcanmış toplam 54.929,94-TL paradan ifa edilmeyen bakiye mecburi hizmet süresine isabet eden 36.208,61-TL'nin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 26.848,56-TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine davanın kabul ve reddedilen miktarları üzerinden her iki taraf yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davalının borçlu olduğu miktar, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren Yasa ve Yönetmelik değişikliği hükümlerine göre belirlenmiş olduğundan; taraflar yararına hükmedilecek vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin dava tarihindeki haklılık miktarlarına göre belirlenmesi gerekir. Dava tarihindeki haklılık durumuna göre davaya konu alacağın kabul edilecek bölümünün masraf cetveli ve 25.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda hesap edildiği üzere 36.208,61-TL olduğu, davanın da bu miktar üzerinden açıldığı anlaşılmakla; yukarıda açıklanan gerekçeye göre davalı lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerekirken, davanın reddedilen miktarı itibariyle davalı için vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7. maddesi gereğidir.
Sonuç: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın hüküm bölümünün 4. bendindeki "Kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine, reddedilen miktar gözetilerek hesaplanan 1.500,00 TL nispi vekalet ücreti takdirine, davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine," cümlesinin hükümden tamamen çıkarılmasına; 5. bendindeki "davacı tarafça yapılmış olan toplam 619,10 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranları gözetilerek 160,04 TL'lik kısmının üzerinde bırakılmasına, 459,06 TL'lik kısmının davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine" cümlesinin çıkartılarak yerine "davacı tarafça yapılmış olan toplam 619,10 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)