(2547 S. K. Ek. m. 7)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı, davalı Üniversitenin Endüstri Bölümünde %25 burs kazanarak 2013 yılında eğitim almaya başlayarak, 2013-2014 öğrenim döneminde hazırlık sınıfında okumaya başladığını, bu dönem için ödemesi gereken bedeli de ödediğini, hazırlık sınıfını başarı ile geçemediğini için 2014-2015 öğrenim döneminde tekrar hazırlık sınıfını okumaya devam ettiğini,2014-2015 öğrenim döneminin ilk yarısında tekrar bedel ödediğini, bu dönemi tamamlanmasından sonra ikinci döneminde öğrenimini dondurduğunu, davalının tekrar okuduğu 2014-2015 ilk dönemi için ücret aldığını ve dondurmuş olduğu 2014-2015 ikinci dönemi içinde ücret alındığını, haksız yere tahsil edilen bedelin davalı üniversite yönünden sebepsiz zenginleşme teşkil ettiğini belirterek tüm bu nedenlerle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL'nin hak edişinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 31.03.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 12.656,25 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 12.656,25 TL alacağın (1.000,00 TL'lik kısmının davacı tarafın davalı tarafı dava tarihinden önce temerrüde düşürdüğü sabit olmadığından dava tarihi olan 09.02.2015 tarihinden itibaren, geriye kalan kısmının ıslah tarihi olan 31.03.2016 tarihinden itibaren) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 3708 Sayılı Yasa ile değişik 56/b ve aynı yasanın Ek 7.maddeleri delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı üniversiteden harç alınması olanaksızdır. Mahkemece, değinilen bu husus gözardı edilerek davalıdan harç alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nin 438/7.maddesi gereğidir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının ''Hüküm'' başlıklı bölümünün (2) numaralı bendi karardan bütünüyle çıkartılarak yerine aynen ''davalı üniversite harçtan muaf olduğu için davalıdan harç alınmasına yer olmadığına,'' ibaresinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)