(1086 S. K. m. 427)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili, davalı ile müvekkil idare arasında arasında 6.000,00 kg. ceviç içini kg. tutarı 17,44 TL'den olmak üzere davacı idareye teslim etme işini üstendiğini, ancak davalının 01.10.2011-20.10.2011 tarihleri arasında teslimi gereken ikinci bölümünü ihtara rağmen teslim etmediğini, bu nedenle sözleşmenin feshedilerek yeniden ihale yapıldığını, 24,43 TL kg birim fiyatı teklif eden ... Tüketim Gıda mamulleri Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile davacı idare arasında 26.04.2012 tarih ve 1-021364-0067 ihale kayıt numaralı sözleşmenin imzalandığını, iki ihale arasındaki farktan kaynaklanan 7.290,00 TL zararın olduğunu ileri sürerek 7.290,00 TL'nin avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 6.540,00 TL'nin 21.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek T.C.M.B avansı faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK'nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Temyiz eden davacı tarafından temyize konu reddedilen kısım 750.00 TL olup karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, aşağıda dökümü yazılı 334,74 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)