(6100 S. K. m. 294, 297, 298)
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, dava dışı damadının davalının yanında çalıştığı sırada davalı ile davalının işyerinin 50.000,00 TL bedelle devri konusunda anlaştıklarını, kendisinin de bankadan kredi çekmek sureti ile davalının hesabına bu nedenle 50.000,00 TL gönderdiğini, ancak davalının işyerini damadına devretmediğini ve damadını işten çıkardığını, bunun üzerine davalı hakkında başlattığı takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile Bergama İcra Müdürlüğü'nün 2015/1336 Esas sayılı dosyasında davalı tarafından takibe yapılan itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK'nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK'nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün birbirine uyumlu olması gerekir.
Somut olayda, kısa kararın verildiği duruşma tutanağında, “Davacının davasının kabulüne, Bergama İcra Müdürlüğü'nün 2015/1336 esas sayılı dosyasında davalı tarafından takibe yapılan itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, Asıl alacak olan 50.000,00 TL nin %20'si oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde karar verilmiş ve hüküm böylece tefhim edilmiş, yine gerekçeli kararın gerekçe kısmında davalının inkar tazminatına mahkum edildiği belirtilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, “Davacının davasının kabulüne, Bergama İcra Müdürlüğü'nün 2015/1336 Esas sayılı dosyasında davalı tarafından takibe yapılan itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına,” şeklinde hüküm kurulmuştur. Böylece, kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık yaratıldığı anlaşılmış olup, bu husus az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.
2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)