Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.01.2009 gün ve 2006/426 Esas, 2009/17 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdurenin şikâyetçi olduğu, zorunlu vekilinin de yargılama sırasında katılma talebinde bulunmasına rağmen bu konuda mahkemece bir karar verilmediği, ayrıca mağdure vekilinin hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini de ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'nın katılmasına, zorunlu vekilinin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek katılan mağdure vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.