Zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs ve ruhsatsız av tüfeği bulundurma suçlarından sanık ...'in, zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan sanıkların ayrı ayrı mahkûmiyetlerine ve sanık ...'in ruhsatsız av tüfeği bulundurma eyleminin 5326 sayılı Kanunun 43. maddesindeki kabahati oluşturduğunun kabulüyle 50 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına dair Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.01.2006 gün ve 2003/256 Esas, 2004/61 Ek Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanıklar hakkında verilen 17.03.2004 gün ve 2003/256 Esas, 2004/61 Karar sayılı hükümlerin sanıklar Kerim, Mutlu ve ... müdafileri tarafından süresi içinde temyiz edildiği, diğer sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün ise süresinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilmeden, sanıklar hakkındaki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararı sonrası duruşma açılarak yargılamaya dahil edilen sanık ... ile ilgili yeniden hüküm kurulduğu, bu hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu, bu itibarla temyize hak kazandırmayacağı anlaşıldığından, sanık ... müdafiin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine, sanık ... hakkında, ruhsatsız av tüfeği taşıma suçundan dolayı 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 43. maddesine göre tayin olunan idari para cezasından ibaret hükmün aynı Kanunun 29. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK.nun 264. maddesi hükmü de gözetilerek temyiz dilekçesinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilmesi mümkün görülmekle, incelemenin sanıklar Kerim, Mutlu ve ... hakkında zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.