Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.07.2008 gün ve 2008/83 Esas, 2008/399 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08.05.2012 gün ve 2012/2-129 Esas, 2012/182 Karar sayılı ilamın da ayrıntıları belirtildiği üzere; sanık müdafiin yapmış olduğu avukatlık mesleğinin gerektirdiği yasal yükümlülük gereği temyiz başvuru süresinin ne zaman başlayacağını bilmesi gerektiğinden, yüzüne karşı tefhim edilen karara, yasal süresinde temyiz istemi bulunmayan sanık müdafiin talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, hükümlerin katılan vekilinin temyiziyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Kararın gerekçe kısmında sanığın kişiliği de irdelenerek olumsuz kanaat oluşması nedeniyle hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen hüküm yönünden CMK.nın 231/5. maddesinin uygulanmamasına ilişkin mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü ile, delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.