Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; eylemin cinsel taciz suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.10.2008 gün ve 2007/265 Esas, 2008/185 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve müdahil ... vekilinin tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
TCK.nın 62. maddesinde takdiri indirim nedenleri sınırlı olarak belirtilmemiş ve anılan maddenin 2. fıkrasında takdiri indirim nedenlerinin varlığı halinde kararda gösterileceği hüküm altına alınmış bulunması, bu nedenlerin takdiren varlığını kabul etmeyen ve nitekim hüküm gerekçesinde de anılan fıkradaki, faillerin "fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları" hususunu kapsayacak şekilde sanığın pişmanlık duyduğuna dair olumlu kanaat oluşmadığından bahisle TCK.nın 62. maddesinin tatbik edilmemesi karşısında bu hususta tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.