Cinsel taciz suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ümraniye 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2009 gün ve 2008/799 Esas, 2009/223 Karar sayılı hükme karşı sanık tarafından yapılan temyiz isteminin, aynı Mahkemece 20.03.2009 gün 2008/799 Esas, 2009/223 sayılı Karar ile temyiz isteminin reddine dair Ek Karar süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın sanık ... dışında başka bir sanık ile ilgili olup ve sehven verildiği bu nedenle anılan kararın sanık yönüyle hukuki değerden yoksun olduğu gözetilmekle, 19.02.2009 günlü esas karara yönelik temyiz incelemesine karar verilmekle gereği düşünüldü:
21.07.2004 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1-3. maddesi gereğince 2.000,00 TL'ye kadar olan para cezaları kesin nitelikte olup, cinsel taciz suçundan verilen cezanın tür ve miktan itibarıyla kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy