Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.02.2009 gün ve 2008/666 Esas, 2009/111 Karar sayılı hükümler ile bu hükme karşı sanık ... müdafiin vâki temyiz talebinin reddine dair 10.03.2009 gün ve aynı sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ...'nin yüzüne karşı verilen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2009 tarihli kararının sanık müdafii tarafından süresinden sonra 09.03.2009 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 16.02.2009 günlü kararda ise kanun yoluna başvuru şekli ve başvuru süresinin ne zaman başlayacağı açıkça gösterilmeyerek anılan hükümlere aykırı davranıldığı anlaşıldığından, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2009 gün ve 2008/666 Esas, 2009/111 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümlerden çıkartılarak yerine “TCK.nın 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar; alt soyları haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.