Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın beraatine, sanık ... hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.03.2010 gün ve 2004/298 Esas, 2010/45 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Zamanaşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle, sanık hakkındaki kamu davasının CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilmesi, kanuna aykırı ise de; bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan, “sanık hakkında her iki suçtan açılan davalarının TCK.nın 102/4. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı ortadan kaldırılmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “sanık hakkında her iki suçtan açılan davalarının CMK.nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanığa isnat olunan suçlara 765 sayılı TCK.nın 415/2 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 09.06.2004 tarihinden karar tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.