Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2005 gün ve 2003/379 Esas, 2005/349 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün belirlenmesi sırasında, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gereğine uyulmamış ise de; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 43/1. maddelerine uyan suçu oluşturduğu, temel cezanın alt sınırdan tayini, artırım ve indirimlerin de en lehe oranlar üzerinde yapılması halinde dahi, 5237 sayılı TCK.nın açıkça aleyhe sonuç doğurduğu anlaşıldığından anılan noksanlık sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.