Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2009 gün ve 2008/342 Esas, 2009/211 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 14.06.2011 günlü, 2011/6-100 Esas, 2011/127 Karar sayılı ve 14.06.2011 günlü, 2011/2-60 Esas, 2011/126 Karar sayılı ilamlarında belirtildiği üzere, adli sicil kaydında yer alıp tekerrüre esas alınabilecek nitelikte bulunan mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri uyarınca uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılması ve yapılmamış ise mahkemesince uyarlama yapılmasının sağlanması hususu temyiz incelemesi aşamasında başlı başına bozma nedeni olarak kabul edilmeyip, bu konunun infaz safhasında değerlendirilmesi gerektiğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikat yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.