Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.03.2009 gün 2003/133 Esas, 2009/47 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre sanıklar ..., ... ve ...'in atılı suça asli fail olarak katıldıklarının anlaşılmasına karşın, 765 sayılı TCK.nın 65/3. maddesi uygulanmak suretiyle sanıklara noksan ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanık ...'in akrabası olan sanığın olay tarihinde saat 01:00 sıralarında gelip, birkaç saat kaldıktan sonra götürülen mağdurenin alıkonulmasına bilerek yardım ettiğine ilişkin şüpheden uzak mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemediğinden, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.