Fuhuş ve basit kasten yaralama suçlarından sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2009 gün ve 2009/106 Esas, 2009/169 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda müşteki Rahman'ın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı, sanığın suç işleme hususundaki eğilimleri, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden fuhuş suçunun topluma olan etkisi, basit kasten yaralama suç açısından müştekinin zararının giderilmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.