Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olamayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2009 gün ve 2009/120 Esas, 2009/167 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesindeki cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımının, suç tarihi olan 18.03.2003’den inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.