(5237 S. K. m. 30, 103)
Dava: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar A. K., Y. D., F. D., E. D. ve suça sürüklenen çocuk A. G.A.'ın yapılan yargılamaları sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ve atılı diğer suçtan mahkumiyetlerine dair Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 5.11.2008 gün ve 2007/87 Esas, 2008/167 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar A., Y., F. ve suça sürüklenen çocuk A. G. müdafileriyle sanık E. tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Suç tarihinde 15 yaşında olan ancak bu yaşı tamamlamayan mağdurenin, önce sanık A.'le rızası ile kaçıp ilişkiye girdiği, bunun üzerine ailelerin araya girdiği ve bilahere resmi olarakta evlenip bir çocuklarının olduğu ve halen evliliğin de devam ettiği olayda; sanığın yargılamadaki savunmasında, gerçekte suç tarihinde mağdurenin 15 yaşından küçük olduğunu bilmediğini beyan etmesi, Adli Tıp uygulamalarına göre de bazen kemik yaşının hormon veya beslenme gibi faktörlerin etkisiyle gerçek yaşa göre farklılık gösterebileceğinin de bilinmesi karşısında, T.C.K.nın 30. maddesi hükümleri yönünden hata halinin mevcut olup olmadığının tespiti için mahkemece gözlem yapılarak, gerekirse bu konuda bilirkişi incelemesi de yaptırılarak mağdurenin görünüm itibarıyla 15 yaşından küçük olduğunun anlaşılıp anlaşılamayacağı, sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düşmesinin mümkün olup olmadığı araştırılarak sanık ve mağdurenin içinde bulundukları sosyal ve kültürel durumları da dikkate alınıp, dosyadaki tüm verilerle birlikte yapılacak değerlendirme sonucuna göre sanık A. ve ona bağlı olarak suçlanan ve yaş konusunda bilgileri de sorulmayan diğer sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanıklar A., Y., F. ve suça sürüklenen çocuk A. G. müdafileriyle sanık E.'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek C.M.U.K.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 07.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy