Cinsel taciz suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 17.02.2009 gün ve 2008/163 Esas, 2009/20 Karar sayılı hükme yönelik temyiz talebinin, süre yönünden temyizinin mümkün olmadığından bahisle reddine ilişkin 25.02.2009 tarihli Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 17.02.2009 günlü kararda ise başvuru şekilleri tereddüte mahal vermeyecek şekilde gösterilmeyerek anılan hükümlere aykırı davranıldığı, bu itibarla katılanın 25.02.2009 günlü temyiz isteminin de süresinde olduğunun kabulü ile 25.02.2009 tarihli Ek Kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy