Çocuğun basit cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.06.2009 gün ve 2008/448 Esas, 2009/429 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve mağdur ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
04.06.2009 tarihli duruşmada sanığın cezalandırılmasını talep eden mağdur ... vekiline CMK.nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de; CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdur ...'ın zorunlu olarak atanan vekilinin yargılamada sanığın cezalandırılmasını talep edip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdur ...'ın katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdur ...'ın davaya katılmasına, vekili Av. ...'ın da katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek katılan mağdur ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan mağdur ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.