Irza geçme suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2006 gün ve 2006/39 Esas, 2006/240 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece sanık hakkında uygulanacak lehe kanun hükümlerinin tespiti sırasında, 765 sayılı TCK.nun 414/2, 59/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 103/2, 103/4, 62/1. maddelerinin esas alındığı, halbuki dosya kapsamına göre olayda sanığın mağdureye karşı 5237 sayılı TCK.nun 103/4. maddesi anlamında maddi cebir kullandığına dair herhangi bir delil bulunmadığı gözetilerek 103/4. maddesi hesaba katılmadan lehe olan kanunun belirlenmesi ve uygulanması gerekirken karşılaştırmanın yanlış yapılması suretiyle 765 sayılı TCK lehe kabul edilerek hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.