Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2009 gün ve 2008/699 Esas, 2009/424 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören 15 yaşından küçük mağdure vekilinin de 11.05.2009 tarihli celsede sanığın cezalandırılmasını isteyip, mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'in davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ... 'in katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek yapılan incelemede;
Sanıkla önceden bir husumeti bulunmayıp kendi ... ve namusunu ilgilendiren bir konuda iftira atması için geçerli bir sebep de bulunmayan mağdurenin pedagog huzurunda alınan ve özde değişmeyen samimi anlatımlarına, mağdurenin olayın gelişim tarzına ilişkin ifadesini destekleyen tanıklar ... ve ...'in beyanlarına, ve psikolojik danışman ...'in 20.08.2008 tarihli inceleme raporuna nazaran sübut bulan çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.