Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (2 kez) sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan (2 kez) mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2009 gün ve 2008/354 Esas, 2009/409 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdurlar vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurların kanuni temsilcileri olan ... ve ...'nin kovuşturma aşamasında 04.07.2008 tarihli celsedeki ifadelerinde, sanıktan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca mağdurlara yaşları nedeniyle atanan zorunlu vekilin CMK.nın 237 ve devamı maddeleri uyarınca mağdur çocuklar adına kamu davalarına katılmaya ve kurulan hükümleri temyize ... bulunmadığından, mağdurlar vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık müdafiin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan ve kayden 28.04.1936 doğumlu olup, fiili işlediği tarihte altmışbeş yaşını bitirmiş bulunan sanık hakkında tayin olunan 9 ay hapis cezalarının (2 kez) 5237 sayılı TCK.nın 50. maddesinin 3. fıkrası uyarınca bu maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve mağdurların dosyaya yansıyan maddi bir zararlarının da bulunmadığı gözetilmeden, CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer şartlar da tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken, sanığın mağdurların zararlarını tazmin sureti ile tamamen gidermediği şeklindeki yetersiz ve yasal olamayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 4. fıkrasına göre, mahkum olduğu kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında aynı kanun maddesinin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.