Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan sanıklar ... ve ...'ün bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2009 gün ve 2009/202 Esas, 2009/195 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Kişilikleri ve suçun işlenişindeki özellikler olumlu değerlendirilerek alt sınırdan ceza verilen sanıklar hakkında aynı gerekçelerle 647 sayılı Kanunun 4. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişkiye yol açılması,
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanların dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilerek, 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar somut olarak değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığının tartışılması gerekirken, katılanların uğradığı zararın karşılanmadığından bahisle sanıklar hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi;
Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.