(5237 S. K. m. 43, 102) (2659 S. K. m. 7, 23, 31)
Dava ve Karar: Irza geçme suçundan sanık F. D.'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2009 gün ve 2006/273 Esas, 2009/85 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece lehe aleyhe kanunun tespiti sırasında sanığın mağdura yönelik ırza geçme eylemini kısa süre içerisinde, araya herhangi bir kesinti girmeden, peşpeşe gerçekleştirdiğinden temadi eden eylemin tek suç olarak kabul edilmesi, ancak temel cezanın teşdiden belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanuna göre hüküm kurulması halinde 43/1. maddesi ile ve yine Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğretim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden, sanığın eylemi nedeniyle mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınmadan aynı Kanunun 102/5. maddesi ile cezasının artırılacağı kabul edilerek, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nın ilgili hükümlerine ilişkin lehe kanun karşılaştırmasının yanlış yapılması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK. nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy