KARAR
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2009 gün ve 2008/268 Esas, 2009/391 Karar sayılı cinsel istismar suçundan verilen hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında vurgulandığı gibi, sanığın mağdureye karşı, zincirleme biçimde nitelikli cinsel istismar suçunu gerçekleştirmesi sonucu, 5237 sayılı TCK.nın 61/4-5. maddesindeki sıralamaya göre 103/2. maddesi ile belirlenen cezadan sonra 103/6. maddesinin tatbiki ile bundan sonra 103/2. maddesi ile belirlenen ceza süresi üzerinden 43/1. maddesi uygulanarak bulunacak miktarın, 103/6. madde ile tayin edilecek ceza süresine eklenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
...