Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ...'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nın eyleminin ırza geçmeye fer'i iştirak suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suçtan mahkûmiyetine ve sanık ... hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2010 gün ve 2009/267 Esas, 2010/130 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ... hakkında verilen 14.02.2006 gün ve 2005/511 Esas, 2006/138 Karar sayılı hüküm temyiz edilmeden kesinleştiğinden ve bu sanık hakkında verilen yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar da temyizi kabil kararlardan olmadığından, sanık ... müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Suç tarihinde 15 yaşını bitirmeyen mağdureyi fuhuş maksadıyla başkalarına temin ettiği anlaşılan sanığın ırza geçme suçuna asli fail olarak katıldığı gözetilmeden, 765 sayılı TCK.nın 64. maddesi yerine aynı Kanunun 65/3. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.